Bembo's italic is based on the work

Bembo's italic is based on the work of calligrapher and handwriting teacher Giovanni Antonio Tagliente (sometimes written Giovannantonio). He published a writing manual, The True Art of Excellent Writing in Venice in 1524, after the time of Manutius and Griffo, with engravings and some text set in an italic typeface presumably based on his calligraphy.[15][16][17][a] (Tagliente did not only publish on handwriting, but also self-help guides on learning to read, arithmetic, embroidery and a book of model love letters.[18][19][20]) At the time italic fonts, based on calligraphy of the period, were often used in book printing as a way to save space and as an approximation of literary handwriting. It too, together with the work of his contemporary Ludovico Vicentino degli Arrighi, was imitated in France, with imitations appearing from 1528 onwards.[11]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอียงของ Bembo ตามการทำงานของ calligrapher และลายมือครู Giovanni Antonio คม (บางครั้งเขียน Giovannantonio) เขาเผยแพร่คู่มือเขียน ที่จริงศิลปะของเยี่ยมเขียนในเวนิสใน 1524 หลังจากเวลา Manutius และ Griffo แกะสลักและข้อความในการพิมพ์ตัวเอียงน่าจะอิงจากพู่กันของเขา [15] [16] [17] [a] (คมไม่เพียงเผยแพร่บนลายมือ แต่ยัง แนะนำด้วยตนเองในการอ่านการเรียนรู้ คณิตศาสตร์ เย็บปักถักร้อย และหนังสือรุ่นรักอักษร. [ 18] [19] [20]) ในขณะอักษรตัวเอียง ตามการประดิษฐ์ตัวอักษรระยะ มักใช้ในการพิมพ์หนังสือเพื่อประหยัดพื้นที่ และ เป็นประมาณของวรรณกรรมลาย มันเกินไป พร้อมกับการทำงานของเขาเพื่อ Ludovico Vicentino ร่วมสมัย Arrighi ถูกเลียนแบบในฝรั่งเศส กับเลียนปรากฏจาก 1537 เป็นต้นไป [11]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เอียงอัครสังฆราชอยู่บนพื้นฐานของการทำงานของ calligrapher และเขียนด้วยลายมือครูจิโอวานนีอันโตนิโอชาร์ป (บางครั้งเขียน Giovannantonio) เดอะ เขาตีพิมพ์คู่มือการเขียนศิลปะที่แท้จริงของการเขียนที่ดีเยี่ยมในเวนิสใน 1524 หลังจากเวลาของกริฟโฟและ Manutius ที่มีการแกะสลักและข้อความบางชุดอักษรตัวเอียงสันนิษฐานเกี่ยวกับการประดิษฐ์ตัวอักษรตาม. [15] [16] [17] [A] (ชาร์ปไม่เพียงเผยแพร่บนลายมือ แต่ยังคู่มือการช่วยเหลือตนเองในการเรียนรู้การอ่านคณิตศาสตร์เย็บปักถักร้อยและหนังสือของตัวอักษรรูปแบบความรัก. [18] [19] [20]) ในเวลาแบบอักษรตัวเอียง ขึ้นอยู่กับการประดิษฐ์ตัวอักษรของรอบระยะเวลาที่ถูกนำมาใช้บ่อยในการพิมพ์หนังสือเล่มนี้เป็นวิธีการประหยัดพื้นที่และเป็นประมาณลายมือวรรณกรรม มันมากเกินไปพร้อมกับการทำงานของเขาร่วมสมัย Ludovico Vicentino ของ Arrighi ถูกลอกเลียนแบบในประเทศฝรั่งเศสที่มีการลอกเลียนแบบที่ปรากฏจาก 1528 เป็นต้นไป. [11]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตัวเอียงของ Bembo ซึ่งใช้ในการทำงานของอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการเขียนด้วยลายมือและครูจิโอวานนีแอนโตนิโอ ( บางครั้งการเขียน Giovannantonio ชุดใบมีด ) เขาตีพิมพ์คู่มือการเขียนที่มีศิลปะที่แท้จริงของที่พักที่ดีเยี่ยมมีการเขียนใน Venice ในนิ้ว (1524 หลังจากเวลาที่ของ Manutius และพร้อมด้วยตู้ข้างโต๊ะกินข้าวและ Griffo บางข้อความที่ตั้งค่าไว้ในตัวเอียงน่าจะตามพู่กันของเขา